Hoewel ik niet per se een ochtendmens ben, en ik ook veel waarde hecht aan genoeg slaap, probeer ik toch regelmatig vroeg op te staan. Niet omdat ik geloof dat succesvolle mensen allemaal om vijf uur ’s ochtends uit bed springen, maar omdat de wereld op dat tijdstip nog verrassend rustig is.
Wanneer de meeste mensen nog slapen en de zon zelf ook nog niet helemaal wakker lijkt, hangt er een bepaalde kalmte in de lucht. En anders dan aan het einde van de dag ben ik op dat moment nog niet leeggelopen. Mijn energie ligt nog grotendeels voor me.
Even niemand om je heen
Alleen-tijd is iets waar veel mensen af en toe behoefte aan hebben. Voor mij is het eigenlijk een noodzaak. Wanneer ik niet (zeer) regelmatig tijd voor mezelf heb, merk ik dat vrij snel. Ik raak snel overprikkeld, emotioneel nogal gedereguleerd, heb minder geduld en alles kost zo veel meer energie.
Ik merk dat ik het lastig vind rustmomenten te pakken. Hoe vermoeider ik ben, hoe minder assertief ik kan beslissen dat het echt niet gek is om even niet te reageren, of wanneer er mensen zijn naar een andere kamer te gaan. Op een bepaald moment in het verleden moment besloot ik daarom iets simpels te proberen: eerder opstaan. Als ik een uur eerder wakker zou zijn dan de rest van de wereld, had ik dat uur tenminste helemaal voor mezelf.
Dus zette ik die avond de wekker op 05:30.
De strijd met de snoozeknop
De volgende ochtend ging de wekker af.
Ik drukte op snooze.
En nog een keer.
En nog een keer.
Uiteindelijk schrok ik enkele uren later wakker, sprong gehaast uit bed en vertrok met een noodgang naar mijn werk. Dit ritueel herhaalde zich een aantal dagen. Blijkbaar was mijn brein niet direct overtuigd van mijn nieuwe levensplan.
Maar uiteindelijk lukte het.
En toen zat ik daar. Wakker. Veel te vroeg. Met zeeën van tijd.
Mijn eerste gedachte was eerlijk gezegd dat ik net zo goed weer terug naar bed kon gaan. In plaats daarvan zette ik rustig een pot thee, maakte wat ontbijt en ging achter mijn computer zitten. Normaal gesproken at ik pas onderweg naar mijn werk iets, maar dit beviel eigenlijk verrassend goed.
Ik begon aan een verhaal waar ik al een tijd mee wilde starten. Voor ik het wist was het tijd om naar mijn werk te gaan.
Energie op het verkeerde moment
Wat me opviel, was dat ik gedurende de dag vaak allerlei ideeën had. Dingen die ik wilde maken, schrijven, leren of uitzoeken.
De valkuil is echter, dat wanneer ik in de avond thuis kwam van werk, alle energie om hier ook maar iets mee te doen ver te zoeken was. Na een werkdag plofte ik vaak op de bank, zette iets op televisie aan of speelde een spelletje totdat het bedtijd was. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar vaak voelde het alsof ik de dingen waar ik écht enthousiast over was steeds vooruit bleef schuiven.
Tegenwoordig probeer ik mijn avonden rustiger te houden. Ik lees wat, maak een wandeling, speel een game, spreek af met vrienden of doe gewoon even niets. Vervolgens ga ik redelijk op tijd naar bed.
De dingen waar ik energie van krijg, bewaar ik juist voor de ochtend.
Een hoofd vol ideeën
Tegenwoordig heb ik bijna altijd een notitieboekje/braindump schrift bij me. Gedurende de dag schrijf ik daarin alles op wat ik niet wil vergeten. Soms zijn dat praktische dingen, soms ideeën voor verhalen, blogposts of projecten.
Op een rustig moment werk ik die notities uit in Todoist in verschillende geordende borden zodat ik ze de volgende ochtend weer terugzie. Wanneer de wekker gaat zet ik eerst koffie of thee, open ik mijn takenlijst en begin ik aan één van de dingen die ik eerder heb opgeschreven.
Dat hoeft niets groots te zijn. Soms schrijf ik een paar alinea’s. Soms werk ik een idee uit. Soms vink ik gewoon een taak af die al weken op mij ligt te wachten.
Maar het gevoel dat ik al iets betekenisvols heb gedaan voordat mijn werkdag begint, geeft me opvallend veel energie.
Niet voor iedereen, wel het proberen waard
Ik denk niet dat vroeg opstaan een magische oplossing is. Sommige mensen functioneren simpelweg beter in de avond. En eerlijk gezegd lukt het mij ook niet altijd.
Toch heeft het me geholpen om iets terug te vinden waar ik ongemerkt steeds minder van had: tijd die echt van mij is.
Misschien is vroeg opstaan voor jou helemaal niet de oplossing. Maar als je merkt dat je voortdurend te moe bent voor de dingen die je eigenlijk graag wilt doen, dan is het misschien interessant om eens te kijken wanneer op de dag jouw energie het hoogst is.
