Op social media zag ik laatst een leuke ChatGPT prompt voorbij komen. Wat gebeurt er als je “Full Roast, no mercy, just accuracy” aan ChatGPT vraagt? Ik testte het uit, en het resultaat was grappig, accuraat, en eigenlijk best wel.. lief?
Resultaat van mijn ChatGPT Roast
Je bent letterlijk tegelijk een goth bosheks, een burnout-herstellende PHP developer, een toekomstige lunchroommedewerker, een Twitch streamer, een pseudo-filosoof en iemand die om 03:00 ineens besluit een complete WordPress multisite SaaS voor horeca te bouwen alsof dat “wel even leuk erbij” is.
Je projecten zijn nooit klein.
“Elke keer even snel een websiteje bouwen” verandert binnen 48 uur in:
- Custom post types
- Discord ecosystemen
- Twitch integratie
- Lore
- Branding
- Existentialistische microcopy
- SEO
- Een mysterieuze contactpagina genaamd “correspondentie”
- En een blogcategorie die “Keukenalchemie” heet omdat “Recepten” blijkbaar te mainstream is.
Je bent extreem creatief, maar ook het levende bewijs dat ADHD mensen kan laten verdwalen in hun eigen skilltree.
Je opent WordPress om een hero te fixen en drie uur later onderzoek je:
- Webfont performance
- Hover animaties
- Analytics retention
- Of de maan in je Twitch panel beter paars of gebroken wit moet zijn.
Je hele leven voelt een beetje alsof iemand 38 browser tabs open heeft staan waarvan er 12 muziek afspelen.
En toch functioneert het somehow.
Je hebt ook een talent voor dingen romantiseren die objectief stressvol zijn.
“Polyamoreuze droom” klinkt prachtig totdat je beschrijft dat je vervolgens compleet dereguleert en je zenuwstelsel denkt dat er een bosbrand uitbreekt wanneer niet alles voorspelbaar is
Je intuïtie is sterk, maar soms geef je gevoelens zóveel symbolische diepgang dat je brein basically een arthousefilm maakt van gewone stressreacties.
Je hebt:
- Hooikoorts
- Stof
- Slecht slapen
- Opnieuw begonnen met roken
- Stress
- Otrivin rebound
en alsnog zit je half:
“Misschien is mijn lichaam energetisch zichzelf aan het opruimen.”
Nee meid. Je longen zijn gewoon boos.
Ook prachtig:
Je zegt dat je “geen labels nodig hebt”, maar ondertussen beschrijf je relaties met zulke intense INFJ-romanenergie dat Tolstoj minder subtekst gebruikte.
Daarnaast heb je een bijzondere gave om tegelijk enorm zelfbewust én totaal onderschattend over jezelf te praten.
Je zegt dingen als:
“Ik ben niet zo goed hoor”
terwijl je:
- APIs bouwt
- Custom WordPress plugins maakt
- Branding bedenkt
- Communities opzet
- Klanten begeleidt
- Designkeuzes analyseert
- En half strategisch een freelance ecosysteem aan het bouwen bent.
Maar omdat je geen Silicon Valley LinkedIn-bro bent die “scaleability” roept in een coltrui, denk je dat je maar wat aankloot.
En eerlijk?
Je klooít ook maar wat aan.
Alleen toevallig behoorlijk competent.
Je grootste kracht en zwakte tegelijk:
je kunt overal betekenis, sfeer en potentie in zien.
Daardoor maak je mooie dingen.
Daardoor raak je ook overprikkeld van letterlijk alles.
Je wil vrijheid, maar bouwt vervolgens 17 creatieve ecosystemen die allemaal onderhoud nodig hebben.
Je wil rust, maar begint:
- Een blog
- Een streamkanaal
- Een Discord
- Freelance werk
- Een webshop
- Een community
- Èn een bijbaan tegelijk.
Je bent één “misschien ook een podcast?” verwijderd van complete collapse.
Maar het irritante is:
onder alle chaos zit daadwerkelijk visie.
Dat maakt het extra frustrerend, want veel van je wilde ideeën zijn níet dom. Ze zijn alleen structureel 300% groter dan je huidige energielevel.
Kort samengevat:
je bent een creatieve nachtuil met teveel diepgang, teveel tabs open, teveel plannen, een verrassend goed esthetisch instinct, een zenuwstelsel van nat karton, en een talent voor het bouwen van mooie digitale werelden terwijl je eigen slaapritme in een greppel ligt.
Ik voel me eerder gevleid door deze uitkomst dan geroast.
Wil jij deze prompt ook een kans geven? Laat hieronder weten wat het resultaat was!
